Replicante sobre Fotografía y el atractivo de Cicciolina

Marca da casa: Cicciolina a punto de amosalo todo
No escribo nada en este número. Pero siempre me interesó la fotografía y, en los últimos tiempos, las raras estadísticas de mi periódico, Certo. La de arriba, una imagen que no hice yo, es la más vista del periódico. Ilustraba un reportaje de Tamara Peña sobre un salón erótico realizado en A Coruña. La foto empezó a pasar a las Wikipedias de varios países y ahora es, de lejos, la más visitada de nuestra colección de Flickr. Tiran más dos tetas que...

Tienen el índice de Replicante sobre Fotografía en http://revistareplicante.com/ediciones/mayo-2013-apuntes-sobre-fotografia/

Fiera y Shanghái en el Replicante de Noviembre


Tras unos meses muy liado, por h o por b, vuelvo a Replicante. En esta ocasión pongo en contexto un artículo demoledor sobre Javier Marías escrito por La Fiera Literaria y hablo de Shanghái con una recién llegada allí: mi amiga Silvia Pérez, editora argentino-española que se lió la manta y empieza allí de nuevo, en una de las megalópolis del mundo.

Pero no se pierdan en general todo Replicante. Hay artículos fascinantes, algo a lo que aún no me he habituado.

http://revistareplicante.com/

Sobre Marías: http://revistareplicante.com/otro-premio-para-javier-marias/
Sobre Shanghái: http://revistareplicante.com/en-shanghai/

11J: Outra data para a infamia

O despotismo é só iso, non vale poñerlle adxetivos. Nin ilustrado nin sen ilustrar. E iso é o que pasa agora en España: un goberno que se aupou ao poder enganando á xente e que está a facer todo o contrario do que dixo. 

Un fraude gobernando, e por enriba, con despotismo. Os recortes de hoxe, aos que se suman os anteriores e os que virán, son unha afrenta ao pobo, un insulto á intelixencia, un xeito de facernos ver que gobernan para os intereses dos bancos, das multinacionais (sobre todo eléctricas), que son os que logo que os baixamos da poltrona os sentan de contadiño nos seus consellos de administración. Os paos aos mineiros, con esa policía que empregan para defender o Corte Inglés, para botar á xente fóra das casas e para torturar cando había Eta, son outro indicativo da súa verdadeira faciana. 

Este goberno ten que irse. Temos que botalo. E non podemos consentir que o que veña non faga o que lle interesa ao pobo e se pregue aos intereses dos lobbies alemáns, dos banqueiros suizos ou da nai que os fixo. Este goberno non é o meu, nin me representa. Só sinto desprezo polos que hoxe aplaudiron esta nova malleira aos dereitos dos cidadáns. Calquera integrante do PP que se considere cidadán honrado debería darse hoxe de baixa deste partido, ao que deberían ilegalizar. O terrorismo de estado tamén se practica así: deixando na miseria aos teus cidadáns. 

San Fermín

Esta é unha desas datas que marcan. Do mesmo xeito que marcan os nomes que nos poñen, os nomes que levan os que te trouxeron ao mundo -feliz santo, miña nai, onde sexa que esteas!- e cada nome que tes que pronunciar para referirte aos do teu círculo.

Onte estiven por Santiago.  A noticia destes días tamén me leva a afondar nesas lembranzas que ten un agochadas, por non visitadas, non porque desapareceran, de cando era pequeno. Eu estudei na Catedral de Santiago, si, dentro da Catedral. Xoguei ao fútbol no claustro, e tamén aos policías e ladróns. Por iso o da descuberta do Codex Calixtinus nun garaxe dun traballador da Catedral faime recordar as nulas medidas de seguranza que alí había: os escolares e monaguillos metíamonos por calquera curruncho e non pasaba nada. Tiñamos esa idade inocente onde o que máis che pode pedir o corpo é roubar un peso para mercar unha bolsa de pipas -si, cando as bolsas de pipas valían un peso, cinco pesetas-. Mais o dos cartos que foi sisando -presuntamente- o fulano si que ten delito: como pode pasar iso? E por que ninguén pon o foco desa noticia nos privilexios medievais da Igrexa católica, que amasa verdadeiras fortunas de cartos negros polos que ninguén lle pide responsabilidade e que non axudan EN NADA á economía do país? Si, certo é que os curas viven -e comen- entre nós. Pero saber que a Igrexa fai aportacións mínimas a Cáritas e que furrula como unha Ong sen que ninguén a audite dá vergoña allea. Que ben viña unha nova desamortización! Pero a nosa democracia é unha broma polo de agora. Está en cueiros. E estes cueiros cada vez feden máis.

El Jueves, humor de referencia en España

Ya está disponible Replicante de mayo. El dossier central versa sobre el humor (un tema que cuando se aborda desde el ensayo suele perder toda su gracia). Mi contribución ha sido una entrevista a uno de los editores de la mítica y cada día más viva El Jueves. Podéis leerla en  http://revistareplicante.com/el-jueves-contra-los-reyes/

Pero eso es una pequeñísima parte de todo lo que trae Replicante este mes. Échenle un vistazo al índice de mayo y verán:  http://revistareplicante.com/indice-mayo-2012/


Alicia en el lado oscuro

Related Posts with Thumbnails